Leestijd: 2 minuten
Het is koud buiten. We hebben de afgelopen weken sneeuw gezien, ijs op de sloten en bevroren autoruiten in de ochtend. Alles voelt een beetje winters en knisperig. Dat bracht me op een idee: wat als we onze eigen ijssculpturen zouden maken? Helaas niet met écht ijs – dat zou binnen no time smelten… – maar met materialen die wél blijven staan: metaaldraad en aluminiumfolie.
Bouwen met metaaldraad
We begonnen met metaaldraad. Dat is stevig maar toch buigzaam, waardoor je er vormen mee kunt “tekenen” in de lucht. Ik liet de kinderen voelen hoe je het draad voorzichtig kunt buigen, draaien en knijpen om een basisvorm te maken. Sommigen begonnen meteen heel doelgericht: een rendier, een sneeuwpop. Anderen speelden eerst wat met het draad om te ontdekken wat er allemaal mogelijk was.
Dat vind ik altijd zo mooi om te zien: het moment waarop een plat stukje draad ineens verandert in iets dat al een beetje lijkt te leven.
De magie van aluminiumfolie
Daarna kwam het aluminiumfolie erbij. Met folie kun je je draadfiguur als het ware aankleden. Door het te kreukelen, te vouwen en om het draad heen te wikkelen krijgt je sculptuur volume, net alsof je met echte sneeuw of ijs werkt. Ik legde uit dat je met kleine stukjes kunt beginnen en die steeds verder kunt opbouwen, een beetje zoals een beeldhouwer met klei werkt.
De kinderen waren vanaf de eerste minuut tot het einde van de les volledig in hun eigen wereld. Het lokaal ritselde van het folie, overal glinsterden zilveren propjes en er werd druk overlegd:
“Mag ik nog een beetje folie?”
“Heb je nog een extra stukje draad?”
Ja natuurlijk! Want juist dat experimenteren, steeds een beetje meer toevoegen, maakt het zo leuk.
Zilveren fantasie
Er verschenen de meest prachtige ijssculpturen. Een sierlijke sneeuwpop, een stoer rendier met grote geweien, maar ook abstracte kunstwerken die leken op bevroren golven of kristallen. Elk werk was totaal anders, net zoals echte ijssculpturen dat ook zijn.
Wat me vooral opviel was de concentratie. Sommige kinderen zijn soms na twintig minuten al klaar, maar nu bleven ze maar bouwen, draaien, verbeteren. En er werden zelfs meerdere ijssculpturen achter elkaar gemaakt! Het materiaal nodigde uit om door te gaan.
Een waar wintermuseum
Aan het einde van de les stonden alle ijssculpturen op tafel. Het leek wel een klein wintermuseum, helemaal van zilver! Zonder kou, zonder natte handen, maar met precies hetzelfde magische gevoel.
En stiekem was dit misschien nog wel leuker dan echte ijsbeelden maken. Want deze smelten niet – die mogen mee naar huis, om nog heel lang te blijven schitteren. ❄️
Laat je inspireren door wat de kinderen creëren! ✨